سری محصولات رزین پلی اتیلن گلیکول شامل مواد جامد سفید رنگی است که به سه شکل فیزیکی فلوکولنت، دانه ای و پودری موجود است. این محصولات غیر سمی، بی بو، و آلاینده نیستند و در دمای 80 درجه تا 90 درجه در آب محلول هستند. محلول های آبی آنها خاصیت چسبندگی و تشکیل فیلم{6} عالی دارند. علاوه بر این، آنها در برابر اکثر حلالهای آلی-از جمله روغنها، روانکنندهها و هیدروکربنها-مقاومت نشان میدهند و دارای ویژگیهای شیمیایی پلیالهای زنجیره بلند هستند، مانند ظرفیت استریسازی، اتریفیکاسیون و واکنشهای استالی شدن.
از آنجایی که وینیل الکل آزاد بسیار ناپایدار است و نمی تواند به طور مستقل وجود داشته باشد، تولید پلی اتیلن گلیکول عملاً مفید معمولاً شامل پلیمریزاسیون مونومرهای وینیل استات و به دنبال آن الکلیز یا هیدرولیز برای تولید محصول نهایی پلی اتیلن گلیکول است.
وینیل استات هنگامی که در معرض اشعه ماوراء بنفش، اشعه گاما، اشعه ایکس- یا منابع انرژی مشابه قرار می گیرد، به راحتی تحت واکنش های پلیمریزاسیون رادیکال آزاد- قرار می گیرد. با این حال، در شرایط آزاد{3}اکسیژن، وینیل استات بسیار خالص شده تنها از طریق اعمال گرما پلیمریزه نمی شود. پلیمریزاسیون فقط در حضور یک آغازگر اتفاق میافتد و به واکنش اجازه میدهد در شرایط نسبتاً ملایم ادامه یابد. بسته به کاربرد مورد نظر پلی وینیل استات حاصل، از روش های صنعتی مختلفی برای پلیمریزاسیون وینیل استات استفاده می شود. به طور خاص، پلی وینیل استات مورد استفاده در ساخت الیاف پلی اتیلن گلیکول معمولاً از طریق فرآیند پلیمریزاسیون حلال با استفاده از متانول به عنوان حلال تولید می شود. سپس رزین پلی اتیلن گلیکول نهایی با قرار دادن این پلی وینیل استات به واکنش الکلیز در حضور متانول یا هیدروکسید سدیم به دست می آید.